De draugen

door Dirk Vis

Ter ere van de lezing "Vis in Bad" van Tijs Goldschmidt heeft De Internet Gids een bestiarium aan denkende dieren verzameld. Vandaag de D van draugen en Dirk Vis.

– "Kijk, liefje, de draugen."

Wat een mooie tekening. De draugen, een Noords sprookje. Noords is vast een spelfout.

– "Het beest leeft van de gedachten van mensen."

Ze pruilt, mijn dochter.

– "Niemand weet precies hoe hij eruitziet. Een viking met rottende huid. Een harig monster met vier witte ogen zonder pupillen. Een soort miereneter met een lange, puntige bek die de gedachten uit je hoofd slurpt."

Ja, stop je hoofd maar in je kussen. Wat een schatje is ze toch. En zo mooi. Ik blijf haar voorlezen zo oud als ik maar word. Ik ben een goede moeder. Zoiets weet je gewoon. Dat weet ik gewoon. Ik weet het gewoon.

– "Mensen die hebben geprobeerd de draugen te temmen, zijn altijd zonder geheugen teruggevonden. Hee, schatje, luister je nog? Wil je niet dat ik verderlees? Vind je het te eng?"

Het is ook eng.

– "Maar de draugen is niet echt. Hij bestaat alleen in sprookjes. Ik doe het boek dicht. Zie je? Hij is er niet."

Hij bestaat alleen in het boek en niet in het echt.

– "Ga maar slapen. Er is niks aan de hand. Kus. Kus op je haar."

Er is echt niets. Liefje, blijf lief. Blijf alsjeblieft lief. Vooral zachtjes de deur dichtdoen. Heel zachtjes de trap af. Draugen, ontembaar beest, bedankt. Ik denk iets moois voor jou. Kom hier en eet uit mijn hoofd.