Cache #25: Niet doemdenken maar doen

door Dirk Vis

Wekelijks wist De Internet Gids-redactie de zoekgeschiedenis en filtert de resultaten.

Net als ik wil gaan lezen over de Doomsday Clock, springt de knoop van mijn broek. Ik heb naald en draad in een apart laatje op mijn kantoor. Een klosje wit garen, zwart garen en een naald. Eerst rol ik een draad van het klosje en knip het af op de juiste lengte, dan leg ik een dubbele knoop aan één zijde en lik een puntje aan de andere kant. Het puntje van de draad moet dan door het oog van de naald. Dat lukt nooit meteen en vandaag lukt het zelfs niet in een paar keer. De telefoon gaat. Nu niet opnemen, eerst dit touwtje door het oog van de naald. Het lijkt wel of het garen te dik is, want het schiet er telkens naast. Ik heb toch al vaker exact dit garen en deze naald gebruikt. Waarom is dat oogje ook zo klein. Dan klopt er iemand op de deur van mijn kantoor. Nee, niet opendoen, niet reageren, eerst dit touwtje. Als het me niet lukt om het garen door het oogje te krijgen, dan kan ik mijn broek niet meer aan en kan ik niet naar buiten. Bovendien, als dit simpele naaien me al niet lukt, zal ik – als ik wel naar buiten ga, ongetwijfeld uit onhandigheid naast de traptrede stappen, van de trap vallen en mijn nek breken. Of ik word bij het oversteken ogenblikkelijk overreden. Het lijkt wel of het garen magnetisch wordt afgestoten door de naald. Als ik het er nu niet doorheen krijg, zal straks niets me meer lukken, krijg ik geen loon meer bijgestort, loopt mijn vrouw bij me weg. Nog een keer pruts ik het garen ernaast en dan hangt niet alleen mijn eigen lot er meer vanaf, maar net als in de quantummechanica pikken de antislipsystemen uit moderne auto's dit op en weigeren in te grijpen, waardoor gelijktijdig door heel Nederland kettingbotsingen ontstaan. Mijn vingers verkrampen van het proberen. Zoiets fundamenteels is er nu mis, dat zelfs de fotosynthese stokt en geen blaadje meer zuurstof krijgt geproduceerd. Ik probeer het nog een laatste maal. Weer buigt het garen af naast het oog van de naald; nog even en niets op de hele aarde zal meer in leven zijn.